قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٩٠
هدايت متقين
دست مزدى مىنخواهيم از كسى * دست مزد ما رسد از حق بسى
هين صلا بيمارى ناسور را * داروى ما يك به يك رنجور را « 1 »
هدايت متقين
هدايت متقين
قرآن خود را هدايتگر متقين دانسته و مىگويد :
ذلِكَ الْكِتابُ لارَيْبَ فيهِ هُدىً لِلْمُتَّقينَ « 2 »
آن كتابى است كه شكى در آن نبوده و هدايتگر متقين است .
هدايت گاهى به معنى ارائه طريق و راهنمائى است . كه هدايت در اين مرحله تنها جنبهء روشنگرى دارد كه به آن هدايت نظرى نيز مىتوان گفت .
گاهى مقصود از هدايت دستگيرى از ديگران و به مقصد و مقصود رساندن آنهاست . كه به آن ايصال الى المطلوب يا هدايت عملى گفته مىشود .
هدايت متقين از نوع دوم است . زيرا آنها از مرحله دعوت و پذيرش گذشته و به اسلام گرويده و آن را از جان و دل پذيرفته و به واسطه عمل به احكام آن از نور اسلام مستضىء شده‌اند . از اينرو هدايت متقين از نوع دوم و هدايت خاص است . اما هدايت نوع اول هدايت عام ، و همه‌ى انسان‌ها را شامل مىشود .
هر جا سخن از هدايت عمومى به معنى اول باشد قرآن از آن با كلمه‌ى هدى للناس تعبير كرده و مىگويد :
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذى انْزِلَ فيهِ الْقُرآنُ هُدىً لِلنَّاسِ ( 185 / 2 )
ماه رمضان ، ماهى كه قرآن در آن براى هدايت مردم نازل شده است .
( 1 ) - مثنوى - تصحيح رمضانى ، دفتر 3 ، ص 180
( 2 ) - بقره 2