قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٨٩

نام‌هاى قرآن

كمالات لايق خود برسند . اما قرآن براى انسان‌هاى عنود و مغرض و كافر نه تنها رحمت و شفا نيست بلكه موجب عذاب و خسارت نيز هست .

وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرانِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ وَلايَزيدُ الظَّالُمين الَّا خَساراً « 1 »

و از اين قرآن چيزى نازل مىكنيم كه شفاء و رحمت براى مؤمنين است و براى ظالمين جز زيان چيزى نمىافزايد .

از اينرو هرجا حرف از هدايت و شفا و رحمت و امثال آن است به دنبال آن صفاتى چون محسنين ، موقنين و مؤمنين ذكر مىشود . شفا بودن قرآن همان تربيت صحيح انسان‌ها است . انسان وقتى درست تربيت شود به هيچ پليدى و پستى و كاستىهاى روحى و روانى بلكه جسمى مبتلا نمىشود . از اينرو پيامبران الهى كه حامل وحى ربّانى هستند طبيبان واقعى انسان‌ها بوده و مدام در بهبود انسان‌ها حركت كرده‌اند .

مولوى در اين خصوص پيامبران را چنين معرفى مىكند .

ما طبيبانيم شاگردان حق * بحر قلزم ديد ما را فانفلق

آن طبيبان طبيعت ديگرند * كه به دل از راه نبضى بنگرند

ما به دل بى واسطه خوش بنگريم * كز فراست ما به عالى منظريم

آن طبيبان غذايند و ثمار * جان حيوانى بديشان استوار

ما طبيبان فعاليم و مقال * مُلَهم ما پرتو نور جلال

كاينچنين فعلى تو را نافع بود * و آن چنان قومى رزه قاطع بود

اين چنين قولى تو را پيش آورد * وان چنان فعلى تو را نيش آورد

آن چنان و اين چنين از نيك و بد * پيش تو بنهيم و بنمائيم جدّ

آن طبيبان را بود بولى دليل * وين دليل ما بود وحى جليل

( 1 ) - اسراء 82