قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

نام‌هاى قرآن

همه ترازوها بايد خود را با حضرت على عليه السلام ميزان كنند زيرا او ترازوى احدخوئى است كه خود را با ارادهء خداوند ميزان فرموده است .

3 - حكيم

خداوند قرآن كريم را چند مرتبه با صفت حكيم معرفى كرده است .

يس وَالْقُرآنِ الْحَكيمِ « 1 »

و قسم به قرآن حكيم .

الم تِلْكَ اياتُ الْكِتابِ الْحَكيمِ « 2 »

، الر تِلكَ آيات الْكِتابِ الْحَكيمِ « 3 »

آن آيات كتابى حكيم است .

خداوند سبحان خودش را نيز حكيم معرفى مىكند .

الر كِتابٌ احْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكيمٍ خَبيرٍ « 4 »

كتابى كه آياتش محكم و استوار است ، سپس تفصيل داده شده‌اى است از نزد خداوند حكيم و بسيار دانا .

حكيم يعنى آنكه حكمش آگاهانه و صحيح و محكم است . خداوند سبحان چون خودش حكيم است كتابش نيز حكيم است . چون احكامى كه در اين كتاب بيان شده است به مقتضاى شناخت واقعى از رابطهء بين حكم و موضوع است از اينرو حكمش محكم و استوار و خدشه‌ناپذير مىباشد .

اقبال لاهورى در اين خصوص مىگويد :

آن كتاب زنده قرآن حكيم * حكمت او لايزال است و قديم

( 1 ) - يس 2 و 1

( 2 ) - لقمان 2

( 3 ) - يونس 1

( 4 ) - هود 1