قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٧٢

حكمت آيات متشابه

راسخون در علم كه دستشان در دست خداست محتاجند . بنابراين شعار حَسْبُنا كِتابَ اللَّهِ ( كتاب خدا ما را بس است ) يك طبل توخالى است . زيرا كتاب الله محكم و متشابه دارد و سرّ آيات متشابه توسط راسخون در علم فاش شدنى است و الّا فتنه‌گران و فتنه‌سازان تاريخ با همين شعار مىتوانند هزاران رخنه در ميان مسلمانان ايجاد كنند .

راسخون در علم كسانى هستند كه هيچگاه از قرآن جدا نبوده و نخواهند بود كه پيامبر فرمود :

انّى تارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتى اهْلَ بَيْتى ما انْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِما لَنْ تَضِلُّوا ابَداً فَانَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ « 1 »

من در ميان شما دو چيز سنگين مىنهم كه كتاب خدا و عترت من كه اهل بيتم است مىباشند . مادامى كه به اين دو چنگ زده‌ايد هيچگاه گمراه نمىشويد .

يقيناً اين دو به هيچ وجه از هم جدا نمىشوند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند .

بنابراين همانگونه كه كتاب خدا از اهل بيت جدا نيست فهم كتاب خدا نيز به دور از تعاليم اهل بيت آنگونه كه بايد و شايد امكان ندارد زيرا :

انَّما يَعْرِفُ الْقُرآنَ مَنْ خُوطِبَ بِهِ « 2 »

يقيناً قرآن را كسى درست مىفهمد كه مورد خطاب قرآن بوده باشد .

مىدانيم كه كسى جز پيامبراكرم و اهل بيت وى مورد خطاب قرآن نبوده‌اند .

و قرآن به اين خاندان نازل گشته و از آنجا به ديگران ابلاغ شده است .

( 1 ) - بحارالانوار ، ج 23 ، ص 117

( 2 ) - فروع كافى ، ج 8 ، ص 312