قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٧

فضيلت قرآن

دل خود جاى داده ولى به او وحى نمىشود .

هركه به معناى واقعى كلمه حامل قرآن باشد با نادانان نادانى نكرده و به خشم كننده خشم نمىكند ، و به تندخو ، تندخوئى نمىكند . بلكه به خاطر قرآن بگذارد و بگذرد . خُرد گيرد و خرده نگيرد . هركه به قرآن رسد و گمان كند كه ديگرى به چيزى بهتر از وى رسيده است ، چنين كسى بزرگِ خدا را كوچك و كوچكِ خدا را بزرگ شمرده است . « 1 »

( 1 ) - همان مدرك ، حديث 5