قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧

آيات مربوط به قرآن

32 - وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلًا

4 - و كسانى كه كفر ورزيدند ، گفتند : اين [ كتاب ] جز دروغى كه آن را بافته‌اى نيست ، و گروهى ديگر او را بر آن يارى كرده‌اند . قطعاً ظلم و بهتانى پيش كشيدند .

5 - و گفتند : افسانه‌هاى پيشينيان است كه آنها را براى خود نوشته ، و صبح و شام بر او املا مىشود .

6 - بگو : آن را كسى نازل ساخته است كه راز نهانها را در آسمانها و زمين مىداند ، و هموست كه همواره آمرزندهء مهربان است .

30 - و پيامبر گفت : پروردگارا ، قوم من اين قرآن را رها كردند .

32 - و كسانى كه كافر شدند ، گفتند : چرا قرآن يك جا بر او نازل نشده است ؟

اين گونه [ ما آن را به تدريج نازل كرديم ] تا قلبت را به وسيلهء آن استوار گردانيم ، و آن را به آرامى [ برتو ] خوانديم .

الشعرا

2 - تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ 192 - وَانَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ 193 - نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ 194 - عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ 195 - بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ 196 - وَانَّهُ لَفِى زُبُرِ الْأَوَّلِينَ

2 - اين است آيه‌هاى كتاب روشنگر .

192 - و راستى كه اين [ قرآن ] وحى پروردگار جهانيان است .

193 - « روح الامين » آن را بر دلت نازل كرد ،