قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

جهانى و جاويد بودن قرآن

همه را به سوى خويش مىخواند .

وَ اوحِىَ الَىَّ هذَا الْقُرآنُ لِانْذِرَكُمْ وَ مَنْ بَلَغَ « 1 »

و اين قرآن به من وحى شده است تا شما و هركه را كه اين قرآن به دو برسد انذار كنم .

طبق اين آيه شريفه ، هر انسانى مخاطب قرآن است و هر گوش شنوائى پيامى از قرآن دارد . در آيه ديگر فرمود :

انَّها لِاحْدىَ الْكِبَرِ نَذيراً لِلْبَشَرِ « 2 »

يقيناً اين آيه يكى از بزرگترين آيات بوده در حالى كه انذاردهنده‌اى براى بشر است .

در اين آيه بشريت مورد خطاب بوده بدون اينكه قيد زمانى يا مكانى داشته باشد . يعنى همه بشريت در همه زمانها و مكانها مخاطب اين آيه‌اند .

در آيه ديگر همه جهانيان را مورد خطاب قرار داده و مىفرمايد :

تَبارَكَ الَّذى نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمينَ نَذيراً « 3 »

خير فراوان قرار داد آن خدائى كه قرآن را بر بنده‌اش نازل كرد تا براى جهانيان انذاردهنده‌اى باشد .

در چند آيهء ديگر قرآن را مُذّكِر و يادآور همه جهانيان معرفى كرده است .

وَ ما هُوَ الَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمينَ « 4 »

و قرآن جز يادآورى براى جهانيان نيست .

( 1 ) - الانعام 19

( 2 ) - المدثر 36

( 3 ) - الفرقان 2

( 4 ) - قلم 52