قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١١٩

جهانى و جاويد بودن قرآن

نمايد . زيرا وقتى قرآن معجزه بودن خود را به اثبات رسانده و جهانيان را به تحدى مىطلبد ، صيانت خويش از تحريف را نيز ادعا كرده و مىفرمايد :

انَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ انَّا لَهُ لَحافِظُونَ « 1 »

يقيناً ما خودمان قرآن را نازل كرده و قطعاً خودمان نيز آن را حفظ خواهيم كرد .

مصطفى را وعده كرد الطاف حق * گر بميرى تو نميرد اين سبق

من كتاب و معجزت را حافظم * بيش و كم كن را ز قرآن رافضم

من تو را اندر دو عالم رافعم * طاعنان را از حديثت دافعم

كس نتاند بيش و كم كردن در او * تو به از من حافظى ديگر مجو

رونقت را روز روز افزون كنم * نام تو بر زرّ و بر نقره زنم

تا قيامت باقىاش داريم ما * تو مترس از نسخ دين اى مصطفى

اى رسول ما تو جادو نيستى * صادقى هم خرقهء موسيستى

هست قرآن مر تو را همچون عصا * كفرها را در كشد چون اژدها « 2 »

جهانى و جاويد بودن قرآن

جهانى و جاويد بودن قرآن

قرآن كتابى است جهانى و جاويد . منظور از جهانى بودن اين است كه قرآن به يك مكان و يك ملت اختصاص نداشته ، بلكه همهء انسان‌ها را در همه جاى دنيا مورد خطاب خود قرار مىدهد .

مقصود از جاويد بودن اين است كه ، قرآن براى زمان خاصى نازل نشده بلكه براى همه زمانهاست . تا بشريت وجود دارد قرآن آنها را مخاطب خود قرار داده‌و

( 1 ) الحجر 9

( 2 ) . مثنوى ، تصحيح رمضانى ، دفتر سوم ، ص 156