قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١١٠
متقى و تقوا
قرآن كريم هدف از قصه گوئى را تفكر معرفى كرده و مىفرمايد :
فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ « 1 »
پس قصه‌ها را براى آنها بيان كن شايد كه به تفكر بپردازند .
وقتى قصه حضرت يوسف و برادرانش را بيان مىكند در پايان قصه مىفرمايد :
لَقَدْ كانَ فى قَصَصِهِمْ عِبْرَةً لِاولِى الْالْبابِ « 2 »
به تحقيق در قصه‌هاى آنها پندآموزى بود براى صاحبان عقلها .
مدار قصص قرآنى حق محورى است . قرآن در قالب قصه‌هاى مختلف حقايق گوناگون را به مردم شناسانده و همه را به سوى حق فراخوانده است .
انَّ هَذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ مامِنْ الهٍ الَّا اللَّه « 3 »
يقيناً اين قصه‌ها جز حق و حقيقت چيز ديگرى نبوده و خدائى جز خداى يگانه وجود ندارد .
از اينرو پيامبران الهى قصه‌هاى خود را در قالب داستان و نقل حوادث بيان نكردند ، بلكه قصه‌هايشان همه آيات الهى بوده است . يعنى هر قصه‌اى نشانه‌اى براى خداوند و حقانيت پيامبرش بوده است .
الَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتى « 4 »
آيا پيامبرانى از ميان خودتان به سوى شما نيامدند كه آيات مرا بر شما مىخواندند ؟ !
( 1 ) - الاعراف 176
( 2 ) - يوسف 111
( 3 ) - آل عمران 62
( 4 ) - الاعراف 35