قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

متقى و تقوا

صاحبان عقل كسى متذكر نمىشود .

چون قرآن ذكر حكيم است انسان ذاكر بايد از حكمت بهره‌مند باشد . و چنين كسى هيچگاه در زندگى به باطل ميل نمىكند . زيرا او هميشه با ذكر حكيم همراه است . از اينرو از ظلم و فسق به دور مىماند .

فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ . « 1 »

بعد از ذكر ، ديگر با قوم ظالم نشست و برخاست نكن .

انسان ذاكر اگر به حقيقت ذكر برسد . يعنى ذاكر به تمام معنى باشد . خود به ذكر مبدل مىشود . يعنى ياد او ياد خدا ، نگاه او ، نگاه به خدا و پيروى از او ، پيروى از خداست . زيرا كه جان او به وسيله ذكر متصل به حضرت جانان شده است .

چونكه با حق متصل گرديد جان * ذكر آن اين است و ذكر اين است آن

خالى از خود بود و پُر از عشق دوست * پس ز كوزه آن تراود كه دروست « 2 »

بدين جهت قرآن كريم همانگونه كه خود ذكر است پيامبر اكرم صلي الله عليه و سلم را نيز ذكر عالميان معرفى مىكند .

وَ ما هُوَ الَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمينَ « 3 »

و او جز ذكر عالميان نيست .

همچنين در حق خود قرآن نيز مىگويد :

ان هُوَ الَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمينَ « 4 »

( 1 ) - انعام 68

( 2 ) - مثنوى نيكلسون دفتر 6 ، ابيات 4041 و 4040

( 3 ) - قلم 52

( 4 ) - ص 87 و تكوير 27