قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤

متقى و تقوا

بلكه براى بيداران و عاقلان و رشديافتگان است . اينجا اطمينان قلب است

الابِذِكْرِاللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ « 1 »

آگاه باشيد كه دلها به ياد خدا آرام مىگيرند .

در مرحله ذكر ، القاء حكمت و معارف الهى است زيرا از ذكر حكيم انتظارى جز حكمت نيست .

ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الاياتِ وَالذِّكْرِ الْحَكيمِ « 2 »

آن را برتو تلاوت مىكنيم از آيات و ذكر حكيم .

اين مرحله از تذكر نصيب هركس نمىشود . زيرا اينجا قرآن صرفاً به عنوان يك كتاب نيست بلكه كلام الهى و تجلى اسماء و صفات خداوندى است . قارى قرآن در اين مرحله با خدا سخن مىگويد نه اينكه سخنان خدا را مىخواند يا مطالعه مىكند .

ورود در اين وادى به توفيق الهى نصيب عالمان و عاملان و راسخون در علم و اولوالالباب مىشود .

قُلْ هَلْ يَسْتَوى الَّذينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذينَ لايَعْلَمُونَ انَّما يَتَذَكَّرُ اولُوالْالْبابِ « 3 »

بگو آيا آنان كه مىدانند با آنان كه نمىدانند برابرند ؟ يقيناً تنها صاحبان عقل متذكر مىشوند .

وَمَنْ يُوْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اوتِىَ خَيْراً كَثيراً وَ ما يَذَّكَّرُ الَّا اولُوا الْالْبابِ « 4 »

و به هر كه حكمت داده شد ، تحقيقاً به او خير فراوان داده شده است . و جز

( 1 ) - رعد 28

( 2 ) - آل عمران 58

( 3 ) - زمر 9

( 4 ) - بقره 229