قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٠٣
متقى و تقوا
و هم حقايق فراوانى را به ياد مىآورد .
وَ هَذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ انْزَلْناهُ أفَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ « 1 »
و اين ذكرى است مبارك كه نازلش كرديم آيا شما منكر آن هستيد ؟ !
انَّا نَحْنُ نَزَّلْنا الذِّكْرَ وَ انَّا لَهُ لَحافِظُونَ « 2 »
يقيناً كه ما خودمان قران را نازل كرده و يقيناً خودمان نيز حافظ آن خواهيم بود .
گاهى از قرآن با عنوان ذِكْر و گاهى با عنوان ذِىالذّكر ياد مىشود .
وَالْقُرآنِ ذِى الذِّكْرِ « 3 »
و قرآنى صاحب ذكر .
آنجا كه ذِى الذِّكْر است براى يادآورى است . وسيلهاى كه كفّار و مشركين و انسانهاى جاهل را متوجه حقايق باطنى و فطرى خودساخته و به يادشان بياورد آنچه را كه از ياد بردهاند .
وَ يُبَيِّنُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ « 4 »
و آياتش را براى مردم آشكار مىسازد شايد كه آنها متذكر كردند .
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فى هَذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ « 5 »
و به تحقيق ما در اين قرآن براى مردم از هر مثلى نمونه آورديم شايد كه آنها متنبّه و متذكّر گردند .
اما آنجا كه ذكر است ديگر براى بيدار كردن از غفلت و جهل و شرك نيست
( 1 ) - انبياء 50
( 2 ) - حجر 9
( 3 ) - ص 1
( 4 ) - بقره 221
( 5 ) - زمر 27