مصباح الحرمين ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٧

الفصلُ الأربعون در احوال جناب فاطمه عليها السلام

ريخته شده است بر من مصيبتى چند كه اگر به روزها ريخته مىشد شبها مىشدند :

به جانم ريخته چندان غم و درد و مصيبتها * اگر ريزند بر روز آن گردد تيره چون شبها

پس چون از سر قبر مراجعت نمود زنان مدينه در گرد وى جمع شدند ، پس فاطمه عليها السلام گفت : « ى إنَّا للَّهِ وَ إنَّا إلَيْهِ راجِعُون‌َى « 1 » ؛ انقَطَعَ عنّا خبرُ السّماءِ » :

وَ الأرضُ مِن بعدِ النّبيِّ حَزينَةٌ * أسَفاً علَيهِ كَثيرةُ الرّجفانِ

أغبَر آفاق البِلادِ وَ كُوّرَت * شَمسُ النّهارِ وَ أظلمُ العَصرانِ

فليُبكه شرقُ البلادِ وَ غربُها * وَ ليُبكِهِ مصرٌ وَ كلُّ يمانٍ

نَفسي فِداكَ ما لِرَأسِكَ مؤمِلًا * وَ ما وَسدتكَ وَسادَة الوَسنانِ

[ يعنى ] « 2 » :

منقطع شد از ما خبر آسمان :

و زمين بعد از وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله محزون و غمگين است و به جهت تأسّف بر او بسيار لرزان است ،

آفاق تيره و تار شد ، و خورشيد جهان تاب از نور افتاد ، و روز نورانى بر عالميان تاريك شد ،

پس بايد بگريند بر پيغمبر ، اهل مشرق و مغرب ، و بايد گريه كنند بر او اهل مصر و تمام اهل يمن ،

جانم فداى تو باد ! چه روى داد به سر تو در حالتى كه پناهگاه مردم و ملجاء مردم بودى ، و چه چيز خوابانيد تو را در اين خوابگاه ؟ !

پس حضرت امير عليه السلام به خانه آمد ، فرمود كه : اگر خواهى من از تو راضى باشم روزها خاموش باش و چون شب آيد صبر كن تا مردمان بياسايند ، آنگاه برو به سر تربت پدرت ، زيارت كن و گريه نما . چنان كرد آن مخدّره ، و چون شب درآمد و قدرى

( 1 ) - بقره / 156 . ( 2 ) - در انتهاى هر بيت متن ترجمهء آن آمده بود كه به اين صورت تغيير داده شد . م .