مرو ( بازسازى جغرافياى تاريخى يك شهر بر پايه نوشته هاى تاريخى و شواهد باستان شناسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١١

زيرنويس‌هاى فصل ششم

اجنقان نيز شناخته شده است ( همان‌جا : 104 ) .

( 151 ) همان‌جا : 56 .

( 152 ) همان‌جا : 168 . در برخى از متون نام اين روستا جزو روستاهاى ابيورد ذكر شده است .

( 153 ) همان‌جا : 537 و 456 .

( 154 ) همان‌جا : 479 . در برخى از متون نام اين روستا جزو روستاهاى ابيورد ذكر شده است .

( 155 ) همان‌جا : 318 . در برخى از متون نام اين روستا جزو روستاهاى ابيورد ذكر شده است .

( 156 ) همان‌جا : 329 و همان نويسنده ، مشترك : 42 .

( 157 ) همان نويسنده ، معجم ، ج 2 : 192 و همان نويسنده ، مشترك : 60 . اين جوين بجز جوين معروف نيشابور است .

( 158 ) همان نويسنده ، معجم 2 : 276 و همان نويسنده ، مشترك : 66 . بجز حفص‌آباد سرخس ، در خراسان يا بهتر بگوييم در مرو روستاى ديگرى با اين نام وجود داشته است و در همين مرو روستاى ديگرى با نام حمق‌آباد وجود داشته است ( همان نويسنده ، معجم ، ج 2 : 389 ) كه احتمالا شكل ديگرى از كتابت حفص‌آباد است .

( 159 ) همان‌جا : 338 .

( 160 ) همان‌جا : 454 . در فلات ايران به خصوص در خراسان اماكن بسيارى با نام دستجرد يا دستگرد وجود دارد . يكى از اين‌ها همان دستجرد مرو است كه قدامة بن جعفر از آن با نام روستايى پرآب و پرجمعيت ياد كرده است ( الخراج : 63 ) و ياقوت آن را نزديك مرو و بيابان آن مىداند ( مشترك : 83 ) . دستجرد يا دستگردهاى ديگر عبارتند از دستجرد جموكيان در بلخ و دستجرد مدينه در چغانيان و دو دستجرد در مرو و دو دستجرد ديگر در طوس كه يكى از آن‌ها در نوقان توس كه با نام « دستجرد خوش‌انگور » شناخته شده است و نيز دستجرد لقمان در سرخس .