مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٧٩

پى نوشتها

هندوى [ 31 ] تو چون بلال [ 32 ] كيوان [ 33 ] * سلمانت غلام فارسى خوان

عمرى بزديم دست و پايى * در بحر هواى آشنايى

چون بر درت آمديم امروز * داريم اميد مرحبايى

اى گل ! چه شود گر از تو يابد * اين بلبل بينوا نوايى

از سفرهء رحمت تو گردد * خرّم به نواله‌يى گدايى

از كوى نجات ، نااميدى * وز راه فتاده ، مبتلايى

بيمار هوا رسيدگانيم [ 34 ] * بخش از شفتين [ 35 ] به ما شفائى

درمانده شديم و هيچ جا نيست * غير از تو رجا و ملتجائى [ 36 ]

آورده و اين نثار دارم * درخواست ز حضرتت دعائى

ما بر سفريم بهر زارى * خواهيم ز درگهت عطائى

هر چند كه ما گناهكاريم * اميد شفاعت تو داريم « 1 »

پى نوشتها

پى نوشتها

[ 1 ] - منظور سيمرغ است . پرندهء دراز گردن كه آن را عنقاى مغرب نيز مىگويند و نزد بعضى وجود فرضى دارد .

[ 2 ] - نعيم : نعمت و آسايش . نعيم نامى از نامهاى بهشت است ( - جنه النّعيم ) .

[ 3 ] - ارِنى : اشاره دارد به رفتن حضرت موسى ( ع ) به كوه طور و تمنّاى ديدار ذات حق : در آيهء مباركه 143 سورهء اعراف چنين آمده است : « وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قالَ لَنْ تَرانِي . . . » .

[ 4 ] - ظاهرا اشاره است به آيهء 83 سورهء شعراء : « رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ » در

( 1 ) ديوان سلمان ساوجى ، به اهتمام منصور مشفق ، چاپ صفيعليشاه ، تهران .