مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٧٨

تركيب بند در منقبت حضرت رسالت پناه ( ص )

قطب شش و هفت و سيصد اخيار [ 20 ] * گردونِ دو شش مه ده و چار [ 21 ]

اى مثل تو ديده‌ها نديده * ناديده كسى و ناشنيده

تا حشر يكى كه مثل او نيست [ 22 ] * مثل تو يكى نيافريده

در عين سپيدى و سياهى * ذات تو خرد چو نور ديده

قهر تو حجاب عنكبوتى * بر ديدهء دشمنان تنيده [ 23 ]

گيتى كه نيافت سايه‌ات را * در سايهء توست پروريده [ 24 ]

روزى كه شرار شركِ اشراك [ 25 ] * هر دم ز سر سنان جهيده

و آنجا كه ز كيش ما رَمَيتَت [ 26 ] * مرغان جهاد پر بريده

هر دم مدد سپاه نصرت * از ينصرك اللّهت رسيده [ 27 ]

با آنكه كنيز كانت حورند * از بندگى تو در قصورند

اى خوانده حبيب خود خدايت * ملك مَلكَ و فلك برايت

اول علمى كز آفرينش * افراشت ، نبود جز لوايت [ 28 ]

اى هفت فلك به رسم درخواه * حلقه شده بر در سرايت

تو ديدهء فطرنى از آن شد * در پردهء عنكبوت جايت

تو نافهء مشكى آفريده * بى آهو [ 29 ] و بى خطا خدايت

آراسنه سدره از وجودت * برخاسته صخره در هوايت

شد قرص جوت خورش اگر چه * قرص مه و خورشيد خورايت

ما را چه مجال نطق باشد * جايى كه خدا كند ثنايت ؟

يك خوشه فلك به توشه دادش * و آن نيز ز خرمن عطايت

سكّان سرادقات [ 30 ] عزّت * محتاج شفاعت و دعايت