مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٥٩

پى نوشتها

از هراس و ترس كفّار لعين * دينت پنهان مىشود زير زمين

من مناره پر كنم آفاق را * كور گردانم دو چشم غاق [ 5 ] را

چاكرانت شهرها گيرند و جاه * دين تو گيرد ز ماهى تا به ماه

تا قيامت باقيش داريم ما * تو مترس از نسخ دين ، اى مصطفا

اى رسول ما تو جادو نيستى * صادقى هم خرقهء موسيستى

هست قرآن مر ترا همچون عصا * كفرها را دركشيد چون اژدها

تو اگر در زير خاكى خفته‌اى * چون عصايش دان تو آنچ گفته‌اى

قاصدان را بر عصايش دست نى * تو بخسپ اى شه مبارك خفتنى

تن بخفته نور تو بر آسمان * بهر پيكار تو زه كرده كمان

آنك دل بيدار دارد چشم سر * گر بخسپد بر گشايد صد بصر

گفت پيغمبر كه خسپد چشم من * ليك كى خسپد دلم اندروسن [ 6 ]

شاه بيدار است ، حارس خفته‌گير * جان فداى خفتگان دل بصير

وصف بيدارى دل اى معنوى * در نگنجد در هزاران مثنوى . . . « 1 »

پى نوشتها

پى نوشتها

[ 1 ] - سبق : مقدارى از درس كه در روز مىخوانند ، كتاب ، در اين جا : قرآن مجيد .

[ 2 ] - اشاره است به آيهء شريفهء : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ : براستى كه ما فرو فرستاديم قرآن را و ما آن را نگهبانيم . ( سورهء حجر آيهء 10 )

[ 3 ] - نمىتواند .

[ 4 ] - مىگوَند : مىگويند .

[ 5 ] - نافرمان ، نافرمان نسبت به والدين .

[ 6 ] - اشاره است به حديث نبوى ( ص ) : تنام عينى و لا ينام قلبى .

( 1 ) مثنوى معنوى ، تصحيح و حواشى نيكلسن ، مؤسسهء مطبوعاتى على اكبر علمى ، تهران ، دفتر سوم ص 68 .