مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٤٦

در نعت رسول اكرم ( ص )

بازار جهت بهم شكستى * از زحمت تحت و فوق رستى

خرگاه برون زدى ز كونين * در خيمهء خاص قاب قوسين

هم حضرت ذوالجلال ديدى * هم سرّ كلام حق شنيدى

درخواستى آنچه بود كامت * درخواسته خاص شد به نامت

از قربت حضرت الهى * باز آمدى آن چنان كه خواهى

آورده برات رستگاران * از بهر چو ما گناهكاران

ما را چه محل كه چون تو شاهى * در سايهء خود دهد پناهى

ز آنجا كه تو روشن آفتابى * بر ما نه شگفت اگر بتابى

درياى مروّت است رايت * خضر اى نبوّت است جايت

هرك از قدم تو سر كشيده * دولت قلميش در كشيده

و آن كو كمر وفات بسته * بر منظرهء ابد نشسته

چون تربيت حيات كردى * حلّ همه مشكلات كردى

زان لوح كه خواندى از بدايت * در خاطر ما فكن يك آيت

بنماى به ما كه ما چه ناميم * وز بتگر و بت شكن كداميم

اى كار مرا تمامى از تو * نيروى دل نظامى از تو

زين دل به دعا قناعتى كن * وز بهر خدا شفاعتى كن

تا پردهء ما فرو گذارند * وين پرده كه هست بر ندارند [ 10 ] « 1 »

در نعت رسول اكرم ( ص )

در نعت رسول اكرم ( ص )

تختهء اول كه الف نقش بست * بر در محجوبهء احمد نشست [ 11 ]

حلقهء حى را كالف اقليم داد * طوق ز دال و كمر از ميم داد [ 12 ]

( 1 ) ليلى و مجنون ، حكيم نظامى گنجوى ، به تصحيح مرحوم وحيد دستگردى ، كتابفروشى ابن سينا ، 1333 ه . ش . صفحهء 8 .