مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٥٧

34 آفتاب حق

خورشيد عشق را ، ره شام و زوال نيست * بر هر دلى كه تافت ، در آن دل ضلال نيست

در آسمان دلبرى و آستان عشق * نور جمال دلبر ما را مثال نيست

هر دم چو مهر نور فشاند به خاطرم * تا شوق اوست ، جان و دلم را ملال نيست

با نام احمد است كه دل زنده مىشود * دل را بيازماى كه كارى محال نيست

اى آفتاب حق كه تويى ختم مرسلين * با روشنىّ روى تو ، بدر و هلال نيست

حدّ كمال و حكمت و انوار معرفت * تنها تويى و غير تو حدّ كمال نيست

تا تو شفيع خلقى و درياى رحمتى * اميد عفو هست و نشان و بال نيست

در صحنهء حيات و به طومار كائنات * آيين پاك منجى ما را همال نيست

ما عاشقان و پيرو راه محمّديم * بهتر ازين طريقت و راه و روال نيست