مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٣٣

پى نوشتها

وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً ( سورهء احزاب آيهء 40 ) .

( 31 ) - اشاره است به تسبيح گفتن سنگريزه‌ها در دست حضرت رسول اكرم ( ص ) و اعتراف به رسالت آن بزرگوار .

( 32 ) - اشاره است به نامهء حضرت رسول اكرم ( ص ) كه خسرو پرويز آن را از سر غرور پاره كرد و در ازاى اين جسارت بزرگ شيرويه پسر هوسبازش شكم پدرش را با خنجر دريد .

( 33 ) - اشاره است به معجزهء شقّ القمر .

( 34 ) - سپر افكندن : تسليم شدن است .

( 35 ) - ادريس : از پيامبران بنى اسرائيل است كه گويند از جهت درس گفتن بسيار بدين نام علم شد .

( 36 ) - گفته‌اند كه ( اخنوخ ) همان ( ادريس ) است .

( 37 ) - هميلع : در لغت : مردك بىوفا كه بر يك جهتى و برادرى نپايد - سختگير و تيزرو ( ظ :

منظور شاعر اسم خاصّ است )

( 38 ) - اولين پادشاه اسرائيل فرزند قيس از سبط بنيامين ( لغت‌نامه ) .

( 39 ) - لقب پادشاهان يمن .

( 40 ) - سميدع : در لغت به معنى مهتر قوم ، مرد چالاك است .

( 41 ) - صارم تبّار : شمشير هلاك كننده .

( 42 ) - تاج

( 43 ) - تخت

( 44 ) - تيّار : موج دريا ،

( 45 ) - نوبت بازى قمار را بسيار باخته‌ايم و در تنگناى گرفتاريها اندر شده‌ايم .

( 46 ) - سكّان برابر است با ساكنان .

( 47 ) - كشور تجريد : در عالمى كه انسان و الا خود را از قيود مادى و حجابهاى ظلمانى و ما سوى اللّه مىرهاند .

( 48 ) - پشتيبان .