مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١١٠

22 در مدح حضرت رسول اللّه عليه و على آله الصلوات

به ذوق صيت [ 5 ] خوش مژدهء رسالت تو * بلند نغمهء داوود در اداى زبور

اگر نه گوهر پاكت به صلب آدم بود * نمىشدند ملايك به سجده‌اش مأمور

ز صلب پاك تو زيب وجود شد گهرى * گهر چه ؟ خود صدف هر چه لؤلؤ منثور [ 6 ]

ز بهر نسل تو صنع خدا پديد آورد * يكى گهر كه بود گنج خانه را گنجور

تو را انيس و ولىّ خداى را مونس * تو را نظير و امام هداى را منظور

ز حور پاكترش دامن از طهارت و حق * براى جلوه گهش آفريده گلشن و حور

ايا به مهر تو و آل بسته عفو خدا * ايا به يمن ولاى شما جهان مغفور

كدام خدمت و مدحت شها كه ياد آرند * به حضرت چو تويى از من تمام قصور ؟

بسا گرفته ركاب تو جبرئيل امين * به دوش ، غاشيه ، بر لب درود نامحصور

به پاى عقل توان رفت راه مدحت تو * به اوج چرخ توان بر شدن به پشت ستور ؟

شفاعت تو اميدم بود بر جبّار * كه آسمان نكند بيش ازين مرا مجبور