معاجز الإمام المهدي ( ع ) ( معجزات امام مهدى ( ع ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٧

تكلّم حضرت با غانم به زبان هندى و آگاه نمودن او از غيب

( شيعيان ) بيرون رفت تا به بغداد رسيد و آشنايى از اهل هند نيز همراه او بود .

عمرى مىگويد ، غانم به من گفت :

من از اخلاق رفيقم خوشم نيامد و از او جدا شدم ، و رفتم تا به عباسيه « 1 » رسيدم ، و مهياى نماز شدم و نماز گزاردم و دربارهء آن‌چه در جستجويش بودم ، مىانديشيدم كه ناگهان شخصى نزد من آمد و گفت :

آيا تو فلانى هستى ؟ و نام هندى مرا صدا زد .

گفتم : آرى .

گفت : سرورت تو را مىخوانند ، ايشان را اجابت كن .

به همراه او به راه افتادم و او مرا از كوچه‌اى به كوچهء ديگر مىبرد تا آن‌كه به خانه و باغى رسيد و آن‌جا حضرت صاحب الزمان عليه السّلام را ديدم كه نشسته‌اند و به لغت هندى فرمودند :

فلانى ، خوش آمدى ؛ حالت چطور است ؟ و فلان اشخاص كه از آن‌ها جدا شدى چطور بودند ؟ و تا چهل نفر برشمردند و از يك‌يك آن‌ها احوال‌پرسى كردند . سپس از آن‌چه در ميان ما گذاشته بود ، به من خبر دادند و همهء اين‌ها به زبان هندى بود . سپس فرمودند :

آيا مىخواستى با اهل قم حج بگزارى ؟

عرض كردم : آرى ، سرورم ! امام عليه السّلام فرمودند :

امسال با آن‌ها حج مگزار و برگرد ، و سال آينده به حج برو .

سپس كيسهء پولى را كه مقابلشان بود ، پيش من گذاردند و فرمودند :

( 1 ) . عباسيه روستايى در نهر الملك است .