مختصر تاريخ الدول ( تاريخ مختصر الدول ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٨

پىنوشتهاى دولت نهم

« 611 » اهل سنت جميع فرقه‌هاى مذهبى را كه از خداوند نفى اسماء و صفات مىكرده‌اند بدين نام [ معطله ] خوانند . و اسماعيليه غالبا نزد ايشان به اين نام معروف بوده‌اند ( فرهنگ معين ، ج 6 ) . معطل : كسى كه وجود بارى تعالى را انكار كند و شرايع را باطل پندارد . ( همان ، ج 3 )

« 612 » بنى مازه ، يا آل برهان از خاندانهاى بزرگ بخارا بودند و رياست مذهب حنفى را بر عهده داشتند .

« 613 » ستّ در تداول عامهء عرب به جاى سيّده ( خانم ) به كار مىرود .

« 614 » مراد محمد بن محمد بن عبد الكريم مؤيد الدين برز القمى است .

« 615 » جهانگشاى جوينى : اورجان .

« 616 » همان : شيبقان .

« 617 » همان : تغاتيمور .

« 618 » همان : قناس .

« 619 » همان : ايميل .

« 620 » همان : سبتاى .

« 621 » همان : خوجابتونسقين .

« 622 » يعنى رود سياه هوانگ‌هو .

« 623 » جهانگشاى جوينى : سرقويتى بيكى .

« 624 » اختاجى نگهدارندهء اسبان .

« 625 » مجاهد الدين ايبك يا دواتى يا دواتدار كوچك .

« 626 » ابو العباس لوكرى فضل بن محمد مروزى از مشاهير حكما . كتاب مهمّ او بيان الحق است .

« 627 » افضل الدين خونجى ، ابو عبد الله محمد بن ناماور . از مشاهير حكما و اطبا . در اواخر منصب قاضى القضاتى مصر يافت . افضل الدين در سال 590 ه . ق متولد شده بود و در سال 649 رخت از جهان بكشيد .

« 628 » شمس الدين عبد المجيد يا عبد الحميد بن عيسى خسرو شاهى . متوفّا به سال 652 يا 656 ه . ق از متكلمان بود . او راست تلخيص آيات البينات نوشتهء امام فخر الدين رازى و خلاصهء كتاب شفا .

« 629 » اثير الدين مفضل بن عمر فيلسوف ايرانى از مردم ابهر قزوين يا اصفهان . به قولى در سال 661 ه . ق و به قولى در سال 663 از جهان رفته است . از آثار اوس شرح ايساغوجى و كتاب