كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيرت پيامبر اعظم و مهربان ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٣

اشعار دختران عبد المطّلب در سوگ پدر :

از تو باشد ، آرزو دارم بمانم ، و زمان تو را درك نمايم » .

عبد المطّلب در آن هنگام كه محمد ( ص ) به هشت سالگى رسيد ، از دنيا رفت ، پس از عبد المطّلب ، ابو طالب از او سرپرستى كرد ، شب و روز ، ساعتى از او جدا نشد ، و هنگام خواب ، نزد او مىخوابيد ، و اين برنامه همچنان ادامه داشت تا هنگامى كه پيامبر ( ص ) به حدّى رسيد كه ديگر نياز به نگهبان نداشت .

اشعار دختران عبد المطّلب در سوگ پدر :

اشعار دختران عبد المطّلب در سوگ پدر :

ابن هشام در كتاب السيرة نقل مىكند : هنگامى كه عبد المطّلب در بستر مرگ قرار گرفت و فهميد كه مرگ نزديك است ، دختران خود را كه شش نفر بودند به حضور طلبيد و به آنها گفت : قبل از آنكه بميرم براى من گريه كنيد تا گفتار شما را در سوگ خود بشنوم .

دختران بنامهاى : صفيّه ، برّه ، عاتكه ، امّ حكيم ، اميمه و اروى هر يك به ترتيب زير اشعار و يا شعرى در سوگ پدر گفتند :

صفيّه در حال گريه گفت :

ارقت لصوت نائحة بليل * على رجل بقارعة الصّعيد

ففاضت عند ذلكم دموعى * على خدّى كمنحدر الفريد

على الفيّاض شيبة ذى المعالى * ابيك الخير وارث كلّ جود

رفيع البنت ابلج ذى فضول * و غيث النّاس فى الّزمن الحرود

( تا پايان اشعار )

برّه در حال گريه گفت :

اعينى جودا بدمع درر * على طيب الخيم و المعتصر

على شيبة الحمد ذى المكرمات * و ذى المجد و العزّ و المفتخر

( تا آخر اشعار )