كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيرت پيامبر اعظم و مهربان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٧

گفتار پيامبر ( ص ) به على ( ع )

در اين مورد از مدّاح اهلبيت ( ع ) شيخ كاظم ازرى ، اشعارى هست كه مرا خوش آمد تا اين كتاب را به آن اشعار زينت بخشم ، و براستى كه چه زيبا سروده است :

و له يوم خيبر فتكات * كبرت منظرا على من رآها

يوم قال النّبىّ انّى لأعطى * رايتى ليثها و حامى حماها

فاستطالت اعناق كلّ فريق * ليروا اىّ ماجد يعطاها

فدعى اين وارث الحلم و البأس * مجير الايّام من بأساها

اين ذو النّجدة العلى لو دعته * فى الثّريّا مروعة لبّاها

فاتاه الوصىّ ارمد عين * فسقاها من ريقه فشفاها

و مضى يطلب الصّفوف فولّت * عنه علما بانّه امضاها

و برى مرحبا بكفّ اقتدار * اقوياء الاقدار من ضعفاها

و دحى بابها بقوّة بأس * لو حمته الافلاك منه دحاها

عائذ للمؤمّلين مجيب * سامع ما تسرّ منه نجواها

الّفته بكر العلى فهى تهوى * حسن اخلاقه كما يهواها

شقّ من اسمه العلى له اسما * فهى ذات عليا جلّ ثناها

انّما المصطفى مدينة علم * و هو الباب من اتاه اتاها

و هما مقلتا العوالم يسراها * علىّ و احمد يمناها

علّامهء طبرسى در ادامهء سخن مىگويد : بشير به حضور رسولخدا ( ص ) آمد و گفت : على ( ع ) وارد قلعه شد و آن را فتح كرد .

پيامبر ( ص ) به سوى قلعه رهسپار شد ، على ( ع ) به استقبال پيامبر ( ص )