كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيرت پيامبر اعظم و مهربان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٩

20 - غزوهء بنى قريظه

حياى على ( ع )

محمد بن اسحاق نقل مىكند ، على ( ع ) ( در پاسخ كسى كه گفت : چرا زره عمرو را از تنش بيرون نياوردى ؟ ) فرمود : من شرم دارم كه عورت پسر عمويم را مكشوف نمايم .

روايت شده : وقتى كه على ( ع ) ، عمرو بن عبدود را كشت ، اين خبر به گوش خواهر عمرو رسيد ، او گفت : چه كسى جرئت بر كشتن برادرم را داشته است ؟

گفتند : پسر ابو طالب .

خواهر گفت : مرگ عمرو به دست همتاى كريمى رخ داد ، اشكم هرگز خشك نشود اگر براى او اشك بريزم ، سپس اشعارى سرود و گفت كه از جمله آنها اين دو شعر است :

لو كان قاتل عمرو غير قاتله * لكنت ابكى عليه آخر الابد

لكنّ قاتل عمرو لا يعاب به * من كان يدعى قديما بيضة البلد

: « اگر كشندهء عمرو ، جز اين كشنده ( على عليه السّلام ) بود ، تا ابد بر او مىگريستم ، ولى كشندهء عمرو كسى است كه بواسطهء كشتن او عيبى بر عمرو نيست آنكس كه پيش از اين « بيضة البلد » ( يگانه مرد شهر ) ناميده مىشد » .

كشته شدن عمرو و نوفل موجب شكست و گريختن مشركين گرديد ، و رسول خدا ( ص ) بعد از قتل آنها فرمود : « اكنون ما با دشمن مىجنگيم و آنها با ما نمىجنگند » ( ما موقعيت تهاجمى بدست آورديم و آنها موقعيّت دفاعى ) .

20 - غزوهء بنى قريظه

رسولخدا ( ص ) روز چهار شنبه 23 ذيقعده سال پنجم هجرت از جبههء جنگ خندق به مدينه بازگشت .

علامّهء طبرسى مىگويد : هنگامى كه رسولخدا ( ص ) وارد مدينه شد ، حضرت