كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيرت پيامبر اعظم و مهربان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٢

اقتداى امام رضا ( ع ) به رسولخدا ( ص )

امام رضا ( ع ) به ما فرمود : آيا اجازه مىدهيد به خانهء اندرونى بروم ؟ سليمان گفت : خداوند امور ترا مقدّم بدارد .

آنحضرت به خانهء اندرونى رفت و پس از ساعتى بيرون آمد و پشت در توقف كرد و دستش را از بالاى در بيرون آورد و فرمود : آن مسافر خراسانى كجا است ؟

او گفت : اينجا هستم .

امام به او فرمود : بگير اين پول را كه دويست دينار است ، و از آن براى مخارج راه و زندگى بهره‌مند شو ، و ديگر لازم نيست آن را از طرف من صدقه بدهى ، برو كه ديگر مرا نبينى و من تو را نبينم .

آن مسافر رفت .

سليمان به امام عرض كرد : فدايت گردم لطف و مرحمت فراوان فرمودى ، ولى چرا خود را پوشاندى ؟

امام رضا ( ع ) فرمود :

مخافة ان ارى ذلّ السّؤال فى وجهه . . . .

: « از ترس آنكه ذلت سؤال را از صورت او بنگرم ، خود را پوشاندم » .

آيا نشنيده‌اى حديث رسول خدا ( ص ) را كه فرمود :

المستتر بالحسنة تعدل سبعين حجّة و المذيع بالسّيّئة مخذول و المستتر بها مغفور له .

: « پاداش كسى كه كار نيك خود را مىپوشاند برابر با پاداش هفتاد حج است ، و آنكس كه كار زشت خود را آشكارا انجام مىدهد مطرود درگاه خدا است ، و آنكس كه گناه خود را بپوشاند ، مورد آمرزش قرار مىگيرد » .

متى آته يوما لا طلب حاجة * رجعت الى اهلى و وجهى بمائة

: « وقتى كه روزى به نزد او رفتم تا حاجت خود را بخواهم ، از نزد او به سوى خانواده‌ام باز گشتم در حالى كه آب رويم محفوظ است » .