فوائد الطفية ( فارسى ) — الصفحة ١١٢

[ البسايط در بواسير و شقاق مقعده ]

ذرور قوى در خروج مقعده : ودع محرق ، قشار كندر ، اقليميا ، مرداسنگ برابر . ايضا مازو ، سفيداب قلع سحق كند ، بعد از آنكه چند دانه زلو بر دور مقعد گذاشته و خون كم كرده ، با آب گرم بشويند و دوا بر آن بپاشند و منقلب سازند .

دواء آخر : سفيداب ، گلنار ، شبّ يمانى ، مازو برابر كوفته ، بعد از تدهين مقعده به روغن ، بپاشند .

اين دوا نتوء الرّحم را نيز مفيد است .

و استنجاء و جلوس طفل يا غير به آبى كه در آن مازو و گلنار و جفت بلوط و برگ مورد جوشيده در قمقم [ نافع است ] .

و هرگاه داخل نشود مقعده و ورم داشته باشد از چند مرتبه در آب گرم نشانيدن و از مرخ كردن به موم و روغن بابونه و شبت منقلب مىتواند شد ، و نافع است اطفال را طلا از اقاقيا و عقيد عنب .

شياف نافع حكّهء مقعده : صمغ چهار جزو ، شبّ مقلوّ دو و نيم جزو ، صبر ، سفيداب هر كدام دو جزو ، كندر سه جزو ، موميايى را در روغن شيره با قدرى موم مخلوط كنند با آن ادويه و شياف سازند .

سفوف مكسّر ابنه : گل سرخ پنج درم ، بزر قطوناى نكوفته ده درم ، تخم خرفه سه درم ، تخم كاسنى ، گشنيز خشك هر كدام نيم درم ؛ شربتى سه درم به خلّ ممزوج نموده با آب يك اوقيه .

و خوردن خلّ با آب سرد نيز جايز است .

[ البسايط در بواسير و شقاق مقعده ]

[ البسايط در بواسير و شقاق مقعده ]

جالينوس مىفرمايد تجفيف در توتياى مغسول بيشتر است از ساير مجفّفات و از اين جهت موافق است قروح معده و مذاكير و عانه را .

احتمال « 124 » به مرارات خصوص مرارهء بقر ، ادرار خون بواسير كند . و بهترين مرارات آن است كه در آن حمرتى باشد .

ياسمن مسكّن وجع بواسير است .

حضض نافع است شقاق و سحج مقعده را .

طلا كردن زفت‌تر مفيد است شقاق را .

طلا كردن صبر مذاب به ميبختج نافع است بواسير و شقاق مقعده را و قاطع نزف دم است .

( 124 ) . به معناى استعمال شياف ، حمول ، برداشتن شياف .