كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيره و صفات پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — الصفحة ١١١
در بيان آنچه در ابتداى عمر شريف پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گذشت
بارك فيك اللّه من غلام * يا بن الذى مزحمة الحمام
نجابعون الملك العلّام * فانت مبعوث الى الأنام
تبعث بالتحقيق و الاسلام * تقيم فى الحلّ و الحرام
دين الطهر البرّ ابراهام
« خداوند مبارك گرداند بر تو اين پسربچه را ، اين پسر فرزند كسى است كه در بزرگى همتايى نداشت . با كمك خداوند مالك علام نجات مىيابد و همانا تو براى نبوت به مردم مبعوث خواهى شد . يقينا تو مبعوث خواهى شد به اسلام و بيان حلال و حرام . اين همان دين ابراهيم است كه بر نيكى و خير است . »
اين ابيات بيش از اين مىباشند و من آنها را مختصر كردم تا بتوان آنها را در اين رساله گنجاند و ابراهام كلمه‌اى است به معنى ابراهيم . سپس آمنه عليها السّلام فرمود : هر زنده‌اى مىميرد و هر چيز تازه‌اى و هر كبير و بزرگى فانى مىشود و من هم خواهم مرد ، اما ذكر و يادم باقى مىماند . همانا كه ميراث من ( فرزندم ) بهترين است و پسرم نيكوكارترين ، سپس وفات يافت . پس ما صداى نوحهء جنيان را در مرگ آمنه مىشنيديم و اين اشعار را از كلام آنان حفظ كرديم :
تبكى الفتاة البرّة الامينة * ذات الجمال العفّة الرزينة
زوجة عبد اللّه و القرينة * ام نبى اللّه ذى السكينة
و صاحب المنبر بالمدينة * صارت لدى حفرتها رهية « 1 »
« براى بانوى جوان و نيكوكار و امينى مىگريم كه صاحب جمال و عفت استوارى بود . همانا او همسر عبد اللّه و قرين و همنشين او بود ، مادر
( 1 ) . سبل الهدى و الرشاد ، ج 2 ، ص 121 .