معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٦

محل سوم :

محل دوم :

محل دوم :

آيه سى و دوم سوره حج / 22 « ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ » ذلك در آيه فوق همان اعرابها و تقديرها و معانى را دارد كه در آيه فوق بيان شد يعنى آنچه آنجا گفتيم همين جا هم گفته مىشود و وقف در ذلك ، باز وقف كافى است به همان دليل كه در آيه قبلى گذشت .

محل سوم :

محل سوم :

آيه شصت سوره حج / 22 « ذلِكَ وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ » ، ذلك در اينجا نيز همان اعرابهاى سه گانه گذشته را دارد .

1 - « ذلك » خبر مبتداى محذوف است و تقدير به اين نحو مىباشد : « جزاء المهاجرين المتقدم ذكرهم فى الآية السابقة ذلك » پاداش مهاجرينى كه ذكر آنها در آيه سابق گذشت چنان است ، يعنى به نحوى است كه به شما خبر داديم .

و آن عبارت است از اينكه خدا به آنان روزى خوب مىدهد و آنان را به محلى كه راضى هستند وارد مىكند ، يا تقدير چنين مىباشد كه :

« امر ، همان است » يعنى : به همان صورت كه در خصوص جزاى مهاجران به شما خبر داديم .

2 - ذلك مبتداى خبر محذوف است و تقديرش « ذلك جزاء المهاجرين » ، مىباشد يعنى جزاى مهاجران همين است .