معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩

كلا

بر مىگردد ، بلكه اين سخن بر باد مىرود . و بنابر دو وجه ، وقف در كلا وقف كافى است . زيرا جمله ( إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها . . . ) جمله جديدى است و محلى از اعراب ندارد و با اين جمله بيان معنى « كلا » و عدم پذيرش تقاضاى كفار اراده شده است . يعنى كه اين تقاضا ثمره‌اى ندارد و فائده‌اى نمىبخشد و به سؤال سائل جواب داده نشده ، و به او يارى نمىشود .

3 - به معنى « الا » حرف استفتاح و تنبيه است . و بنابر اين وجه - در روى كلا - با توجه به ارتباط محكمى كه با جمله بعد از خود دارد چنان كه مخفى و مستور نيست نمىشود وقف كرد .

و درست نيست به معنى حقا باشد زيرا همزه « انها » مكسور است نه مفتوح ، در صورتى كه بعد از « حقا » و كلماتى كه به معناى آن باشند به طورى كه گذشت واجب است همزه ( ان ) مفتوح باشد .

و وقف بر « تركت » به هر يك از وجوه بيان شده وقف كافى است زيرا پايان كلام كافر كلمه تركت مىباشد . ولى كلا . . . قول خداى تعالى است در جواب كافر ، پس ربط بين « تركت » و بين جمله بعدى ربط معنوى است نه لفظى ، و به اين جهت وقف بر روى تركت وقف كافى است .

* * * مورد چهارم : ( قالَ كَلَّا فَاذْهَبا بِآياتِنا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ) سوره