معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

كلا

13 - كَلَّا إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ ، در آيه 21 سوره فجر / 89 14 - كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى در آيه 6 سوره علق / 96 15 - كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ ، در آيه 15 همان سوره 16 - كَلَّا لا تُطِعْهُ ، در آيه 19 سوره علق / 96 17 - كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ، در آيه 3 سوره تكاثر / 102 18 - كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ ، در آيه 5 همان سوره در اين 18 مورد مختار ما و قاريان ، و اهل لغت اين است كه : سخن با كلمه كلا آغاز شود بر اين مبنا كه « كلا » معناى « حقا » بدهد ، يا معناى الا ، و نبايد در اين موارد در روى كلا وقف كرد .

* * * گونه سوم : مواردى است كه وقف كردن بر « كلا » ، و ابتداء از آن ، هر دو خوب نيست بلكه بايد « كلا » به ما قبل و ما بعد خود وصل شود ، و اين گونه « كلا » در دو مورد قرآن وجود دارد :

1 - ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ، در آيه 5 سوره نباء / 78 2 - ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ، در آيه 4 سوره تكاثر / 102 در اين دو مورد وقف بر كلا خوب نيست ، و ابتدا از آن هم خوب نمىباشد .

* * *