معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢٠١

آيه هفتم :

زيرا جدا كردن مؤكّد از مؤكّد يا قسمتى از گفته از قسمت ديگر آن ناروا است « بَلى وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ » چيزى است كه گفته شده است .

* * *

آيه هفتم :

آيه هفتم :

« أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ بَلى قادِرِينَ عَلى أَنْ نُسَوِّيَ بَنانَهُ » آيه 3 قيامت / 75 .

« بلى در آيه فوق دلالت به نقض نفى گرد آورى استخوانهاى پوسيده و پراكنده انسان از طرف خدا دارد زمانى كه نفى گرد آورى نقض شود جمع آورى استخوانهاى پراكنده و پوسيده ثابت مىشود .

و كلمه « قادرين » به جهت حال بودن از فاعل فعل مقدر منصوب است كه كلمه ، بلى بر آن دلالت مىكند و تقدير اين است : ما آن استخوانهاى پوسيده را جمع آورى مىكنيم در حالى كه توانائى داريم سر انگشتان‌شان را نيز كامل سازيم . و وقف بر « بلى » به علت صحيح نبودن فصل بين حال و ذى حال و عامل آن جايز نمىباشد .