معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٩٢
آيه دهم :
أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى بَلى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » / 33 احقاف / 46 بلى به نفى عدم علم به قدرت بارى تعالى در زنده كردن دلالت دارد پس علم به قدرت بارى تعالى در احياى اموات ثابت است و وقف در بلى ، كافى است زيرا قول خداى تعالى « إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » جمله جديدى است و محلى از اعراب ندارد و بيان كننده فلسفه مطلبى است كه از بلى استفاده مىشود ، و از باب تعليل خاص به عام مىباشد و وجه آن پنهان نمىباشد .
* * *
آيه دهم :
آيه دهم :
« إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ بَلى إِنَّ رَبَّهُ كانَ بِهِ بَصِيراً » / 14 و 15 انشقاق / 84 يعنى انسان كافر گمان كرد هرگز برنمىگردد بلى « برمىگردد » و خداى تعالى به او بصيرت دارد .
كلمه « بلى » نفى برگشتن را ابطال و برگشتن اموات را اثبات مىكند .
و جمله « إِنَّ رَبَّهُ كانَ بِهِ بَصِيراً » جمله‌اى است مستانفه و محلى از اعراب ندارد و به منزله تعليل است به آنچه « بلى » آن را مىرساند يعنى : چاره‌اى از برگشتن به حضور خداى تعالى در روز قيامت نيست زيرا آفريدگارش كه او را آفريده و وى را با انواع نعمتها پرورده است به او و به اعمال و رفتار او آگاهى دارد به طورى كه هيچ چيز