معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠
آيه هشتم :
و قرآن كريم در اسلوب اين آيه كريمه صورت منفى گفته را كه بعد از همزه واقع شده و معنى همزه را لحاظ كرده است ، و به همين جهت جواب با « بلى » داده شده چنانچه در آيه سابق عمل شده است و سؤال و جواب هر دو از جانب خداى تعالى مىباشد و در آوردن جواب اشاره است به اين كه جواب همين است و بس ، و غير آن جوابى وجود ندارد . با توجه به آنچه گذشت وقف در « عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ » كافى خواهد بود براى اينكه بين سؤال و جواب ارتباط معنوى محقق است نه رابطهء لفظى .
و جمله « وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ » معطوف به جمله‌اى است كه « بلى » در جاى آن قرار گرفته است و تقدير چنين مىباشد :
او به اين كار قادر و توانا مىباشد او آفريدگار دانا است و مقتضاى عطف جايز نبودن وقف در « بلى » است ولى به خاطر اينكه عطف جمله است و نه لفظ مفرد ، جايز است در بلى نيز وقف شود ، با اين تفاوت كه وقف كافى نيست ، بلكه وقف حسن يا وقف صالح است ، و بهر حال بهتر است اين مورد نيز جزء مواردى به شمار آيد كه وقف كردن در آن‌ها رجحان دارد .
* * *
آيه هشتم :
آيه هشتم :
« قالُوا أَ وَ لَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا بَلى قالُوا فَادْعُوا