معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٧٤

مسأله هشتم : حكم وقف در نعم ، بلى و كلا است .

هرآينه شما پاداشى داريد و علاوه بر استحقاق اجر و پاداش از مقربين خواهيد بود ، يعنى من تنها به بخشش و عطا كفايت نخواهم كرد بلكه از آن بالاتر و بهتر را كه همان تكريم و تعظيم باشد خواهيد داشت زيرا كسى كه اجر و پاداش مىگيرد سزاوار غبطه نيست ، به او تبريك و تهنيت نمىگويند مگر موقعى كه به مقام والائى نايل و كرامتى را دارا شود .

آيه سوم : در آيه سوم همان گفته مىشود كه در آيه دوم گفته شد .

آيه چهارم : وقف در « نعم » در اين آيه نيز جايز نمىباشد به دليل اينكه « وَ أَنْتُمْ داخِرُونَ » در محل نصب قرار گرفته به جهت حال بودن از فاعلى كه با فعل خود حذف شده است .

و نعم در جاى آن قرار گرفته است و اصل چنين است :

« قل لهم تبعثون و الحال انكم اذلاء صاغرون » يعنى بگو شما برانگيخته خواهيد شد در حالى كه ذليل و زبون هستيد .

بدر زركشى در « برهان » گفته است :

مختار ما ، اين است كه در اين موارد سه گانه در نعم وقف نشود به لحاظ اينكه ما بعد آن به ما قبلش در مطلب ارتباط دارد انتهى .