معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧
مسأله هفتم « 1 »
است كه « إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ » ، از جنس كسانى كه ضمير قول خداى تعالى ، « فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ » ، به آنان برمىگردد نيست ، آنان كفار تكذيب كنندهاى هستند كه در آيه ذكر شدهاند .
و بر اين اساس ، الا به معنى لكن « بدون تشديد » است ، و اسم موصول ، « الذين » مبتدا و جمله « آمنوا » صله موصول ، و جمله « عَمِلُوا الصَّالِحاتِ » عطف برصله ، و جمله « لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ » خبر است .
* * *
مسأله هفتم « 1 »
مسأله هفتم « 1 »
وقف ازدواج : امام ابن جزرى در كتاب « النشر » گفته است : در بسيارى از موارد در وقف ، ازدواج مراعات مىشود ، جملهاى كه پايان سخن است و در لفظ به ما بعدش تعلقى ندارد و در نظائرش وقف مىشود به جمله بعدى وصل مىشود به آن جهت كه بين آنها ازدواج وجود دارد . آنگاه - امام بن جزرى - مثالهائى را مىآورد كه به زودى از نظرت خواهد گذشت .
معنى عبارت ابن جزرى اين است كه :
گاه در آيه ، دو جمله جمع مىشود كه هر يك از آنها در معنى از ديگرى مستقل مىباشد ، و بين آن دو نيز ارتباط لفظى وجود ندارد ولى بين آنها ازدواجى كه عبارت از تقابل يا تعادل باشد وجود دارد ، وقتى دو جمله به اين صورت باشد در جمله اولى وقف نمىشود بلكه آن
( 1 ) در ترجمه اين مسأله را به دلايلى با مسألهء بعدى جابجا كردهايم .