معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٣٢

مساله دوم : درباره وقفهاى خلاف قاعده‌اى است كه جهتى جز جلب توجه شنوندگان ندارند

فِي الْأَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَ جَهْرَكُمْ » شروع ، يا در لفظ « فِي السَّماواتِ » وقف ، و از « فِي الْأَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَ جَهْرَكُمْ » شروع مىكنند ، و در لفظ « تَمْشِي » در آيه 25 سوره قصص / 28 ، « فَجاءَتْهُ إِحْداهُما تَمْشِي » وقف ، و از « عَلَى اسْتِحْياءٍ قالَتْ » شروع مىكنند ، در لفظ « حقا » در آيه 47 سوره روم / 30 « فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَ كانَ حَقًّا » وقف و از « عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ » ابتدا مىنمايند ، در « لا تشرك » آيه 13 سوره لقمان 31 « يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ » وقف ، و از « بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ » ابتدا مىكنند . و ما در خصوص اين وقفها به طور منصفانه ، با توجه به اسلوب دقيق و ظريف قرآن كريم و معانى بلند و بالاى آيات به مناقشه « و مداقه » مىپردازيم و مىگوئيم :

اما وقف در « فَلا جُناحَ » در آيه « فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ . . . » و شروع از « عليه » بر مبناى اين است كه آيه كريمه دلالت دارد به وجوب طواف « سعى » بين صفا و مروه ، و آيه به آن دلالت نمىكند مگر موقعى كه در « فَلا جُناحَ » وقف و از « عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما » ابتدا شود ، و اين نظر با توجه به شأن نزول آيه ، و با توجه به احاديثى كه در خصوص آن وارد شده ، مردود است .

سبب نزول آيه اين است كه ، دو بت به نامهاى « اساف » و « نائله » در صفا و مروه ، « زمان جاهليت » نصب شده بود و اهل جاهليت به جهت بزرگداشت آن دو بت بين صفا و مروه سعى مىنمودند ، وقتى دين مقدس اسلام ظاهر شد و بتها را شكست و از بين