معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

مساله دوم : درباره وقفهاى خلاف قاعده‌اى است كه جهتى جز جلب توجه شنوندگان ندارند

و مانند آيه دوم در « نفوسكم » وقف كند تا در معنى خللى پديد نيايد و مقصود و مراد آيه تغيير نيابد .

مختصر سخن اينكه ، قول علماى وقف ، كه وقف به اين نحو جايز نيست ، يا آنجا صحيح نمىباشد . . . اين معنى را دارد كه اينجا وقف اختيارى نمىباشد كه از ما بعدش بشود ابتدا كرد . و صرف اين مساله ، به موقع ضرورت مانع از وقف نيست مثل غلبه عطسه ، ولى بعد از آن بايد همان قسمت با قسمت بعدى به نحوى كه پيشتر اشاره كرديم پيوند يابد .

مساله دوم : درباره وقفهاى خلاف قاعده‌اى است كه جهتى جز جلب توجه شنوندگان ندارند

مساله دوم : درباره وقفهاى خلاف قاعده‌اى است كه جهتى جز جلب توجه شنوندگان ندارند

« نظير اينكه » بعضى از مردم عمدا در لفظ « جناح » در آيه 158 سوره بقره « فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ » وقف مىكنند ، آنگاه از « عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما » ابتدا مىكنند ، و در لفظ « أَنْتَ » در آيه 286 سوره بقره ، « وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ » وقف كرده ، و از « مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ » آغاز مىكنند ، و در لفظ « يَحْلِفُونَ » در آيه 62 سوره نساء / 4 « ثُمَّ جاؤُكَ يَحْلِفُونَ » وقف ، و از « بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً وَ تَوْفِيقاً » ادامه مىدهند ، و در لفظ جلاله در آيه 3 سوره انعام / 6 « وَ هُوَ اللَّهُ » وقف ، و از « فِي السَّماواتِ وَ