معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤

ابتداء

و وقتى آيهء 3 سورهء فاطر / 35 ، « يا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ . . . » را بخواند و در « يَرْزُقُكُمْ » وقف كند موقع شروع كردن بر او واجب است از « هَلْ مِنْ خالِقٍ » آغاز كند و اگر از « غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ » ابتداء كند معنى فاسد و زشتى را تداعى خواهد كرد .

و از مثالهاى ابتداى قبيح ، آغاز قرائت است از آنچه ذيلا ذكر مىشود :

« عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ ، الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ ، إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ ، إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ، إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ ، اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً ، يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ » .

قباحت چنين ابتداء كردن‌ها ، با اين الفاظى كه ياد شد بر كسى پوشيده نيست .

و باز از مثالهاى اين نوع ابتدا است :

« وَ إِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ ، و إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ » ، زيرا كه ابتداى اين چنين تداعى دارد كه از ايمان به خدا ، از تقوى داشتن در برابر خدا ، احتراز داشته باشيد .

پس لازم است قارى قرآن ، در حال قرائت ، بيدار باشد ، و بفهمد چه جمله‌اى را قرائت مىكند ، معانى آيات و موقعيت جملات را ، در نظر بگيرد تا به محذور نيافتد و وقف ناقص ، و ابتداى زشت نكند .

در كتاب « نهايت القول المفيد » گفته است :

زشتى و قباحت ابتدا از كلمه‌اى كه وقف بر آن شده به اين