معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

ابتداء

ابتداء

ابتداء

ابتداء فقط « اختيارى » است بر خلاف وقف كه ، « اختيارى و اضطرارى » است ، چنان كه گذشت ، و ابتدا روا نيست مگر با كلمه‌اى كه ، وافى به مقصود كلام باشد و خلاف معنى مقصود را ايهام نكند . پس اگر خللى در غرض مورد نظر به وجود آيد ، يا خلاف معنى مقصود تداعى شود ، قبيح و زشت خواهد شد ، و بر قارى قرآن واجب است از آن بپرهيزد ، و احتراز نمايد .

بنابراين وقتى قارى قرآن ، قول باريتعالى ، « هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً . . . » آيه 29 سوره بقره را تلاوت مىكند و نفسش يارى نمىدهد كه در « سموت » وقف كند و به ناچار در ، « فَسَوَّاهُنَّ » وقف مىنمايد بايد به موقع ابتدا از كلمه‌اى آغاز كند كه وافى به مقصود باشد ، و بر اوست كه از « ثُمَّ اسْتَوى » آغاز نمايد ، و اگر از « إِلَى السَّماءِ » شروع كند ، اين ابتداء مخل غرض و قبيح خواهد شد .