گنج حكمت ( احاديث منظوم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠

غيبت و تهمت

پس بتحقيق او را غيبت كرده‌اى و هر وقت او را ياد كنى بآنچيزى كه در او نيست ، پس به او بهتان بسته‌اى اى أبو ذر هر كه جلوگيرى كند از غيبت برادر مسلمانش بر خدا حق واجبى پيدا مىكند كه خدا او را از آتش دوزخ . نجات دهد . اى ابا ذر هر كس نزد او غيبت برادر مسلمانش شود و او توانائى يارى او را ( و جلوگيرى از آن غيبت ) داشته باشد و او را يارى كند خدا او را در دنيا و آخرت يارى كند .

و اگر با داشتن توانائى يارى كردن ، او را مخذول نموده و ياريش نكرد خدا او را در دنيا و آخرت مخذول و خوار خواهد ساخت .

مجموعه ورّام

ز غيبت تا توانى كن تو پرهيز * كه از غيبت نمىباشد بتر چيز

ز غيبت در جهان بر پا فساد است * و ز آن بازار شرع و دين كساد است

بدان غيبت ز مردم اى أبو ذر * بو خود از زنا صد بار بدتر

براى آنكه چون فاسق زنا كرد * پس از آن باز گشت بر خدا كرد

خدا آن توبه بر وى در پذيرد * گناه آن زنا بر وى نگيرد

و ليكن گر كسى از شخص غائب * بزشتى ياد كرد و گشت تائب

نيامرزد خدا آن مرد مغتاب * اگر سازد روان از ديده خوناب

چو مغتاب عليه از گفتهء او * كند صرف نظر از خلق نيكو

خدا آنگه و را آزاد سازد * دلش از مهر و غفران شاد سازد

كسى گر سب كند مرد مسلمان * بود عارى تنش از ثوب ايمان

قتال و جنگ با وى كفر محض است * از اين جنگ و جدل بايد به جان رست

بدان كه اكل لحمش از معاصى است * خدا را آكل اين لحم عاصى است

خوراك مال مسلم هم حرام است * چو خونش كه حرام اندر حرام است

به توضيحات حكمت از پيمبر * نشد قانع به اين اندازه بو ذر