گنج حكمت ( احاديث منظوم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٦
روزگار پيرى بشر
روزگار پيرى بشر
روزگار پيرى بشر
( حديث 102 )
يهرم ابن آدم و يشبّ منه اثنتان الحرص و الأمل .
« 1 »
پيامبر اسلام ( ص ) ترجمه : آدميزاد پير مىشود و در دوران سالمندى دو صفت به قدرت جوانى و شكوفا در او جلوه گر مىنمايد : 1 - حرص 2 - و ديگرى آرزو .
چنين فرمود احمد آن شه امجد گل سرمد * دو خصلت ز آدمى در موسم پيرى جوان گردد
يكى از آن دو خصلت حرص و آن يك آرزو باشد * چو نيكو بنگرى اين دو ز هر پيرى عيان گردد
گلزار ادب صفحه 251 از حاج محمد حسين عسكرى فراهانى شاعر ديگرى شعرى دارد كه بىارتباط با حديث شريف فوق نيست و آن رباعى اينست :
آدمى پير چو شد حرص جوان مىگردد * خواب در وقت سحرگاه گران مىگردد
راى روشن ز بزرگان كهن سال طلب * آبها صاف در ايام خزان مىگردد
ديوان صائب
( 1 ) مجازات النبوية صفحة 351 و ميراث امامان صفحة 21 .