گنج حكمت ( احاديث منظوم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٧

فرازى از دعاى كميل

باد بار آن زمان كانديشه دارد * خوش آن كو صبر كار و پيشه دارد

بكشتى شكيب ار كس نشيند * زيان ز امواج اين دريا نه بيند

نهج البلاغه منظوم از محمد على انصارى قمى ج دهم صفحه 174 - 175

فرازى از دعاى كميل

فرازى از دعاى كميل

( حديث 66 )

الهى و ربّى من لى غيرك أسأله كشف ضرّى و النّظر في امرى .

ترجمه : اى خداى من و اى پروردگار من ، كيست براى من جز تو كه سؤال كنم او را تا بگشايد مسكنت مرا و نظر كند در كار من .

( فرازى از دعاى كميل )

اى خداى من اى پروردگار * اى تو اميد دل اميدوار

مر مرا نبود به غير تو كسى * ديدم از تو مهربانيها بسى

چون تو را دارم كنم از كه سؤال * با كه جز تو با كه گويم شرح حال

كيست آن كو تا گشايد مشكلم * كشف سازد عقده و ضر از دلم

كيست تا در كار من آرد در نظر * كيست تا برهاندم از هر خطر

مهربانتر از تو بر من نيست يار * جز تو كس مخبر مرا نبود ز كار

هم تو دانى هم توانى كشف آن * هم مرا بر مسألت دادى زبان

هم تو واقف بر زيان و سود من * از تو درمان از تو آه و دود من

نه كس از كارم گره‌ها بر گشود * نه كسم راه گشايش‌ها نمود

عقدهاى صعبم افتاده به كار * مشكلاتى رنگ رنگ و ناگوار

نه كسى عالم به وضع عقدهاست * نه بحل و رفع آنها آشناست

اى بسا تدبير من در كار من * سود كردى گرمى بازار من