گنج حكمت ( احاديث منظوم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٤

مؤمنان ، بعد از مرگ على ( ع ) را مىبينند

آن زمانى كه اجل سر زده آيد از در * همه را چشم شفاعت بشه بىبدل است

يادم آمد ز حديثى كه بود خاص على ( ع ) * خبرى كز دو لب او شنوى مستدل است

اصل مطلب بلسان عرب و منظوم است * اين خبر ترجمه گرديد و اكنون مثل است

گفت اى حارث همدان خبرى نيز شنو * خبرى نغز كه خالى ز خطا و خلل است

هر كه زين دار فنا رخت ببندد بايد * روى من بيند و اين ديدن قبل از اجل است

دوستان را متبسم نگرم خصم خشن * ديدن اين دو به اين نحوه رهين علل است

مىشناسى تو مرا چون برسى نزد صراط * پس ز لغزش منما خوف كه آن لا زلل است

امر بر آتش دوزخ دهم او را بگذار * در مقامى كه تو را عرصهء عرض عمل است

چون نگاهش به من افتاد بگويم كه على ( ع ) * آشنا بر صفت و نام وى و ما فعل است

واگذاريد و مپوئيد كه‌اند كف او * ريسمانى است كه با حبل وصى متصل است !