فارسنامه ابن بلخى ( فارسى ) — الصفحة ٦٣

4 . جمشيد برادر طهمورث ، هفصد و شانزده سال

اينكهد بن اشكهند « 1 » بن هوشهنگ ، چنانك به روايت اوّل به سه پدر با هوشهنگ مىرود و به روايت دوم ، پنجم پدر او ، هوشهنگ است اما موافقند بر آنك ولى عهد هوشهنگ بود و هوشهنگ ، چندان بزيست كى در عهد او چهل سال [ 1 ] پادشاهى همه جهان كرد و طهمورث پيش از آنك شاه شد ، همه « 2 » ، در جنگ متمرّدان و ديوان بود و او را ديوبند « 3 » [ 2 ] گفتندى .

4 . جمشيد برادر طهمورث ، هفصد و شانزده سال

نسب جمشيد همچون نسب طهمورث است و پدر هر دو ايونجهان « 4 » « 5 » بوده است و

[ 1 ] . در شاهنامه ، طهمورث ، سى سال پادشاهى مىكند و بلعمى پادشاهى او را چهار صد سال و غرر هزار سال مىداند .

( فرهنگ نام‌هاى شاهنامه ، جلد دوم صفحه 671 ) .

[ 2 ] . طهمورث داراى دو لقب بوده است : ديوبند و زيناوند ، « ديوبند » به خاطر آن كه بر ديوان و جادوان دست يافت و اهريمن را به پيكر اسبى درآورده بر آن سوار مىشد و در مدت سى سال به دو كرانه زمين همى تاخت و « زيناوند » كه در اوستا به صورت

Azinavant

آمده است به معنى مسلّح و شاكى السلاح است . ( فرهنگ نام‌هاى شاهنامه ، ج 2 ) .

طهمورث در شاهنامه

پسر بد مر او را يكى هوشمند * گرانمايه طهمورث ديوبند

بيامد به تخت پدر بر ، نشست * كمر بر ميان رسم او را ببست

جهاندار ، سى سال از اين بشتر * چه گونه برون آوريدى هنر

برفت و سر آمد بر او روزگار * همه رنج او ماند ز او يادگار

جمشيد در شاهنامه

چو گيتى سرآمد بر آن ديو بند * جهان را همه پند او سودمند

گرانمايه جمشيد فرزند اوى * كمربست ، يك دل ، پر از پند او

چنين سال سيصد همى رفت كار * نديدند مرگ اندر آن روزگار

زرنج و ز بدشان نبود آگهى * ميان بسته ديوان ، بسان رهى

چنين تا برآمد بر اين ساليان * همى تافت از شاه ، فرّكيان

يكايك به تخت مهى بنگريد * به گيتى جز از خويشتن را نديد

هنر چون بپيوست با كردگار * شكست اندر آورد و برگشت كار

به جمشيد بر تيره‌گون گشت روز * همى كاست آن فرّ گيتى فروز

از آن پس برآمد از ايران خروش * پديد آمد از هر سويى جنگ و جوش

سيه گشت رخشنده روز سپيد * گستند پيوند از جمشيد

پديد آمد از هر سويى خسروى * يكى نامجويى به هر پهلوى

( 1 ) . p : اشكهد . ( 2 ) . p : هميشه . ( 3 ) . p : ديوبند كسرى و همچنين است در B در حاشيه . ( 4 ) . B : ابو هيجان p : ابو نجهان . ( 5 ) . طبرى ج 1 ص 179 : ويونجهان .