فارسنامه ابن بلخى ( فارسى ) — الصفحة ٤٠
مقدّمه نيكلسون بر فارسنامه ابن بلخى ترجمه دكتر منوچهر اميرى
خان تهيه كرده بود . سپس ورق‌هاى 62 - 90 را عملا آقاى لسترنج ويرايش كرده و من فقط مسئول بقيه مطالبم . به عبارت ديگر وى به بخش جغرافيايى پرداخته كه خود در اين باره از مراجع بزرگ علمى است و نيز به تاريخ محلّى و آنچه براى من باقى گذاشته تاريخ عمومى و البته آزادى عمل در تمام مسائل متنى . در اينجا مشكلات عمده ناشى از تصحيف بسيارى نام‌هاست كه در تاريخ افسانه‌اى ايران روى مىدهد شايد بيشتر آنها را مؤلف به غلط نوشته باشد و لازم نيست كه گناه را تنها به گردن نسخه برداران بيفكنيم . در مواردى معدود مىتوان به حدس صورت صحيح اين نام‌ها را باز يافت امّا آنها خارج از حوزه تحقيق من است و بنا بر قاعده‌يى اين كار را خواه در مورد متن ، خواه در مورد حواشى نيازموده‌ام . در مورد دوره‌اى متأخر ، تحقيقات نولد كه در كتاب تاريخ ايران و عرب در دوران ساسانيان
Geschichte der perser und Araber zur Zeit der Sasaniden
( كه به عنوان ساسانيان
Sasaniden
ارجاع داده‌ام ) مرا يارى داد تا شمارى از اغلاط را تصحيح كنم و به كمك طبرى و حمزه مىتوان كما بيش به هموار كردن راه تحقيق اميدوار شد ، هر چند پاره‌اى نقاط هميشه بايد تاريك باقى ماند ، در متنى مانند متن حاضر كه در واقع متّكى به نسخهء واحد موزهء بريتانيا مكتوب در ششصد سال قبل است ، من اشكال و صورت‌هاى املايى را كه ويژگى
اصطخر [ در متن كورهء اصطخر ] باستون
R
( راست ) و
a
65 ( 65 الف ) شروع مىشود و به دنبال آن مىآيد ستون‌هاى
R
( راست ) ورق‌هاى
b
65
, a
66 ( 65 ب ، 66 الف ) و
b
( ب ) . بعد برمىگرديم به ستون
L
( چپ ) ورق
a
65 ( 65 الف ) و به دنبال آن ورق‌هاى 65
bL
، 66
aR
( 65 ب چپ ، 66 الف راست )
, bL
( ب چپ ) . سپس در ورق آتى 66
b
( 66 ب ) تمام صفحهء نسخه خطى مربوط است به شهر اصطخر ، ورق‌هاى
a
67 ( 67 الف ) و
b
( ب ) و راس
a
68 ( 68 الف ) همه در يك ستون نوشته شده است . پس از اين دوباره
a
68 ( 68 الف ) زيرين برمىگردد و به ستون‌هاى مضاعف ، گفتار بعدى آغاز مىشود با
Ra
68 ( 68 الف در ستون دست راست ) و به دنبال آن
Rb
68 ( 68 ب ستون دست راست ) سپس برمىگرديم به
La
68 ( 68 الف ستون دست چپ )
La
68 ( 68 ب ستون دست چپ ) كه آخرين شهر ناحيه را شرح مىدهد .