فارسنامه ابن بلخى ( فارسى ) — الصفحة ١٧

مقدّمه نيكلسون بر فارسنامه ابن بلخى ترجمه دكتر منوچهر اميرى

مقدّمه نيكلسون بر فارسنامه ابن بلخى ترجمه دكتر منوچهر اميرى

مقدّمه نيكلسون بر فارسنامه ابن بلخى ترجمه دكتر منوچهر اميرى

فارسنامه ابن بلخى را نخستين بار ، آقاى جى . لسترنج به شرق شناسان اروپا ، شناساند كه در 1912 ترجمه‌اى از بخش جغرافيايى اين كتاب را در مجلّه جمعيت سلطنتى آسيايى [ 1 ] منتشر ساخت . [ 2 ] در همان سال وى نابينا گشت و از اين رو نتوانست چاپ آن را كه قبلا طرح ريزى كرده بود به پايان رساند و اگر چنين مصيبتى به وى روى ننموده بود ، كتاب ، تنها به نام او انتشار مىيافت . با اين همه ، نه همان آغاز كار كه فراهم آوردن قسمت مهمّى از آن ( چنان كه پس از اين شرح داده شد ) مديون وى و البته بيشترين مزيّتى كه دارد از آن اوست ، زيرا من آگاهى خاصّى از جغرافياى اسلامى ندارم و حال آن كه آقاى لسترنج متخصّص بسيار مبرّزى در اين رشته است .

[ 1 ] .

Journal of the Royal Asiatic Society .

[ 2 ] . توصيف ايالت فارس در ايران در آغاز سده دوازدهم ميلادى ، ترجمه از نسخه خطى ابن بلخى محفوظ در بريتيش ميوزيوم ( موزه بريتانيا ) [ : يا عنوان اصلى و مشخصات كتاب شناسى ذيل - 2 . ]

description of the provine of Fars , in persia at the beginning of the twelfth century A . D . , translafed from the Ms . of Ibn - al - Balkhi in the British Museum ( JRAS . 1912 , pp . l - - 30 , 311 - 339 - 865 - 889 ) Asiatic society Monographs , volxIV .