شوق مهدى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩

سرايندهء شوق مهدى ملا محسن فيض كاشانى و سطرى چند از زندگانى او

حتى يك غزل هم با لفظ روى و قافيه « غزل حافظ » دارد . بدين‌گونه :

اى يار مخوان ز اشعار ، الا غزل حافظ * اشعار بود بيكار ، الا غزل حافظ

در شعر بزرگان جمع ، كم يا بى تو اين هر دو * لطف سخن و اسرار ، الا غزل حافظ

استاد غزل سعديست نزد همه كس ليكن * دل را نكند بيدار ، الا غزل حافظ

غواص بحار شعر نادر به كفش افتد * نظمى كه بود دُربار ، الا غزل حافظ

شعرى كه پسنديدست آنست كه او دارد * آن نيست به هر گفتار ، الا غزل حافظ

و با اين كه به اشعار پرشور جلال الدين بلخى و غزليات نشاط انگيز او در ديوان شمس نيز بسيار نظر دارد ، و قسمتى از غزليات خود را به شيوه آنها سروده است ، مع الوصف بيشتر به سوى حافظ كشيده شده است تا ملاى روم ، در همان غزل فوق از جمله مىگويد :

در شعر بزرگ روم ، اسرار بسى درج است * شيرين نبود اى يار ، الا غزل حافظ

اى فيض تتبع كن طرز غزلش چون نيست * شعرى كه بود مختار ، الا غزل حافظ

و در « شوق مهدى » مىگويد :

گر از روش حافظ قرآن به درآئى * هر ره كه روى باز پشيمان به درآئى

بردار سرودى ز كلامش طرب انگيز * شايد دمى از غصه هجران بدر آئى

چه دارى از غزليات نو بيار « 1 » بخوان * كه شعر تست فرح‌بخش و جان‌فزا حافظ

ز يمن شعر تو زينت گرفت دفتر ما * جزاى خير دهادت خدا ز ما حافظ

ز نظم دلكشت اشعار همچو سحر حلال * جمال داد سخن‌هاى فيض را حافظ

( 1 ) - نسخه ن : بيا .