شوق مهدى ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠

( 2 ) در قائم بودن جهان به وجود امام زمان عليه السلام

خليفه حق و داد ار خلق و حاكم شرع * نظير عقل كل و مبدأ و معاد بشر

ستون عالم و مقصود كارگاه وجود * درخت صنع و تركون را حيات و ثمر

طفيل او همهء كائنات سر تا پا * براى او همهء نقشها ز پا تا سر

به يك نفس نبود گر امام در عالم * در آن نفس شود اين خلق جمله زير و زبر

نبىِّ ماست سر و سرور ائمه كون * شوند جمع به زير لواش در محشر

دگر علىّ و دگر يازده سلاله او * كه عترت نبىاند و وصىِّ آن سرور

حسن دواست و محمد سه و على هم سه * حسين و جعفر و موسى بود سه دگر

سفينه ايست به درياى فتنه حافظ ما * ز موجهاى ضلال ، اهلبيت پيغمبر

دو جانشين خود از بهر ما گذاشت رسول * يكى كتاب و دوم اوصياى پاك گهر

ز هم جدا نشوند اين دو تا به او برسند * كنار حوض پر از آب چشمه كوثر

وصى است بعد وصى حجت و خليفهء حق * مسلسل است بهم نگسلد ز يكديگر

ز عترتش حجج اللّه بر سبيل بدل * هميشه بوده و هستند مخفى و مظهر

امام و حجت ما غائب است از مردم * ز خوف ظلم اعادى و علّت ديگر

ز طاغيئى نبود بيعتى به گردن او * كه تا به حق كند او حكم بر جميع بشر

نگويم آن كه همين است سرّ غيبت او * دگر وجوه و حكم هست ظاهر و مضمر

منافقى كه بود كشتنى به دولت او * به صلب ار بودش مؤمنان فرمان بر

ضرورتست كه تأخير در ظهور شود * كه تاز غيب برآيند آن همه يكسر

امير متقيان نيز زين سبب بگذشت * ز حق خويش و نزد تيغ بر سگان سقر

نبرد دست به شمشير و صبر كرد و نشست * گذاشت تا كه ابو بكر جا گرفت و عمر

كه تا وجود پذيرند نيك و بد ز اصلاب * هر آنكه تا به قيامت قضا شدست و قدر

نگويم آن كه همين بود سرّ و حكمت آن * كه بود حكمت بسيار از وجوه دگر

از آن حِكَم يكى اين بود تا شود ظاهر * كه كيست پيرو خير و كدام تابع بشر